ที่มาจาก Fwd Mail
ภาพประกอบโดย OaddybeinG

10 ปีที่ผ่านไป ไม่มีค่าเท่ากับ 1 วันที่เหลืออยู่

จากหนังสือ..ถ้าความรัก..ทำให้เราร้องไห้..
อยากให้อ่านกัน อิอิ..

——————————————

ความทรงจำเป็นสิ่งที่มีค่ามากสำหรับคนบางคน
โดยเฉพาะคนที่มีเวลาดีๆ ที่ใช้กับคนรัก
ยิ่งเป็นช่วงเวลาที่หลายคนหวงแหน
ต้องระลึกไว้ในความทรงจำ ต้องถนอมดูแลให้ดี

หลายคนจึงไม่อาจตัดใจจากวันเก่าๆ ได้เสียที
เพราะว่ามีความสุขกับการได้คิดถึงอะไรดีๆที่ผ่านไป
โดยลืมนึกไปว่าสิ่งที่ผ่านไปแล้วจะไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้อีก
หากจะต้องตัดใจลืมหรือเดินจากอดีตมาก็ไม่ได้อีก
เพราะเหตุผลที่ว่า “เสียดายเวลา” ที่คบกันมา

บางคนคบกันมานานจนแทบจำไม่ได้ว่า
เคยยิ้มให้กับความรักครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เพราะหลังๆ มาก็อยู่แต่กับความทุกข์
จนนึกภาพความสุขไม่ออก
แต่ที่ไม่กล้าเลิกเพราะยังคิดถึงวันเก่าๆ
แค่เสียดายเวลาที่คบกันมาเนิ่นนาน
โดยไม่คิดเลยว่า ทุกๆวันของวันนี้ พรุ่งนี้และวันต่อๆไป
ก็จะกลายเป็นเพียงวันเก่าๆ ที่น่าเสียดาย
และ…เวลาที่น่าเสียดายก็จะเพิ่มขึ้นๆ

จริงๆ แล้ว วันคืนในอดีต
ไม่ได้สร้างประโยชน์อะไรให้กับเราเลย
นอกจากมีไว้ให้ นึ ก ถึ ง
อาจจะทำให้เรายิ้มได้บ้าง แต่ทำให้เราคาดหวังไม่ได้
เราจะไปหวังว่าวันหนึ่ง วันเหล่านั้นจะกลับมา
หรือจะไปเฝ้าฝันว่าความสุขเหล่านั้นยังคงเป็นปัจจุบัน
หรือหลอกตัวเองว่าตอนนี้ทุกอย่างยังคงเป็นเหมือนเดิม
จะยังไงก็แล้วแต่คือการหลอกตัวเองทั้งนั้น
ยอมรับเถอะว่าทุกอย่างได้ผ่านไปแล้ว และจบไปแล้ว
ความทรงจำเป็นเพียงภาพลวงตาเท่านั้น

เวลาที่ผ่านมาไม่ว่าจะ 1 ปี 5 ปี หรือกี่สิบปี
ก้อไม่ได้มีความหมายมากไปกว่า..
หนึ่งวันข้างหน้าที่เราจะต้องมีชีวิตใหม่
ที่เราจะต้องเริ่มต้นใหม่เมื่อคนเราต้องอยู่กับปัจจุบัน
เพื่อที่จะสร้างอนาคตให้ตัวเองได้อยู่ในอนาคตที่ดี

เวลา 10 ปี กับวันคืนที่เคยหวานชื่น
ไม่ได้ยิ่งใหญ่ไปกว่า 1 วันแห่งการเริ่มต้น
1 วันแห่งการแปรเปลี่ยนชีวิตของเราทั้งชีวิตใ ห้ ดี ก ว่ า ที่ เ ป็ น

หากจะเสียดายเวลาน่ะ ไม่ต้องเสียดายเวลาที่คบกันมาหรอก
ให้เสียดายเวลาในวันข้างหน้า
ที่จะอดทนคบไปทั้งที่ไม่มีอะไรแล้วจะดีกว่า
แล้วยังจะมาเสียดายอดีต..

*นึกดูดีๆ ว่าเสียดายอนาคต ดีกว่าไหม***

ข้อมูลจาก Forward Mail
ภาพประกอบทางอินเทอร์เน็ต

ความรู้สึกหนึ่ง . . . ที่เกิดขึ้นได้กับทุกๆ คน
เป็นความรู้สึกที่อาจมีใครหลายๆ คนไม่รู้เหตุและผล
ว่าเป็นไปได้อย่างไร . . . เมื่อรู้ตัวก็เกิดขึ้นแล้ว

ความคิดถึง . . .
นี่คือสิ่งที่ใคร่อยากจะบอกให้รู้
บอกใครสักคนที่เรารู้สึกอย่างนั้นให้รับรู้

บางเวลา . . . อยากบอกด้วยคำพูด
บางเวลา . . . อยากบอกด้วยสายตา
บางเวลา . . . อยากบอกด้วยความรัก
ทุกๆ เวลา . . . อยากให้รับรู้ว่า “คิดถึงนะ”

แต่คุณรู้ไหมว่า . . .คำพูดเหล่านี้
จะไม่บังเกิดผลใดๆ ได้เลย
หากเป็นเพียงแค่ ความคิดของคุณฝ่ายเดียว

“ความหาญกล้า” ที่ไม่ใช่ว่า
จะต้องแสดงอะไรมากมายนัก
ไม่ต้องไปออกรบที่ไหน
ไม่ต้องมีเหรียญกล้าหาญใดๆ
ไม่ต้องได้รับคำยกย่องชมเชย จากนายพล นายพัน
และไม่ต้องอีกมากมาย . . .

เพียงแต่ คุณ ใช้ประการหนึ่ง . . .
“คำพูด ความรู้สึก ที่ผสมผสาน ให้กลมกลืน”
แล้วเปล่งวาจาออกไปจากปากของคุณเองว่า . . .”คิดถึงนะ”

รู้ไหมว่า . . .หากคุณพูดคำเหล่านี้แล้ว
โลกนี้ทั้งโลกของคุณ ก็จะสว่างใส
ไม่หมองมัว อีกต่อไป
ที่สำคัญใครคนนั้นของคุณ จะได้รับรู้บ้างว่าคุณคิดอย่างไร

มันไม่สำคัญหรอกว่า . . . สิ่งที่จะตอบกลับมา
จากเขาหรือเธอคนนั้น จะเป็นเช่นไร
แต่มันสำคัญแค่ว่า . . .คุณได้บอกแล้ว
และคุณก็ได้ให้สิ่งที่ดีที่สุด กับเขา
เท่าที่คนๆ หนึ่ง พึงจะสามารถหามาให้คนอีกคนหนึ่งได้

พูดดูสิว่า . . . คิดถึง
บางทีในไม่ช้า คุณอาจจะได้คำๆ นั้นกลับมาหาคุณก็ได้ . . .